Informatie over de activiteiten van studentenpastoraten in Nederland

studentenpastoraten

INTERNATIONAAL:

OVERIGE LINKS:

COLUMN

Onze premier maakt zich er al langer druk over, maar eerlijk gezegd had ik me nog nooit zo beziggehouden met het waarden en normendebat. Ik ben vooral voor vrijheid, blijheid. Zolang we ook anderen die ruimte gunnen, moeten we vooral zelf ons denken en doen bepalen. Maar dat ik daarmee een denkfout maak, wordt me langzamerhand duidelijk. Nietsvermoedend keek ik naar het amusante programma Man bijt hond. Daarin bekennen een aantal mensen voor de camera, wat ze nog nooit aan iemand hebben verteld.

Een keurige mevrouw openbaarde, lachend, dat ze wel eens in het zwembad plaste. Op zich schrok ik me daar al een hoedje van, maar ik viel haast van de bank toen ze doodleuk zei: ‘Dat doet iedereen toch?’. Toegegeven, ik plas wel eens in zee, voor de kust. En dan schaam ik me eigenlijk al. Maar in het zwembad? Bah! Nee, nee en nog eens nee!

Kort daarna hoorde ik op de radio Bas van der Vlies (SGP) naar aanleiding van het plan van minister Rouvoet om de T.V uitzending van de ‘oude’ pornofilm Deep Throat te verbieden.

Ik vond dat voorstel ronduit belachelijk. Waar maken ze zich druk over? Mogen we alsjeblieft zelf weten wat we willen zien en wat niet? Maar Bas legde uit hoe de uitzending van deze film door de publieke omroep, met daarbij de verklaring van de hoofdrolspeelster dat ze destijds verkracht is, bijdraagt aan het toenemend seksistisch klimaat in Nederland. Juist ook de media speelt hierin nadrukkelijk een rol, vond hij.

Toen ik óók in dat programma een beller hoorde reageren met:‘Zeg wat hypocriet, dat ze deze film willen verbieden. We downloaden toch ook allemaal porno van internet?’

Toen dacht ik:‘die Bas die heeft een punt!’

Ik kan niet ontkennen dat ik me zorgen begin te maken als ik hoor hoe liefdeloos seks besproken en beleefd wordt. Het lijkt er op dat wat mijn generatie voor ogen had, in de strijd tegen het taboe op seksualiteit, te ver is doorgeslagen. Het wordt me steeds meer duidelijk dat wat vrijheid leek, geen vrijheid meer blijkt te zijn.

Renate Dorrestein schrijft er over in haar laatste, indringende roman ‘Echt Sexy’. Ze legt in een ijzingwekkend verhaal de vinger op de zere plek.

Op een forumsite schrijft een moslimmeisje: ‘Wat krijgen de meeste mensen als ze geen richting meer hebben? Ze worden beesten. Eten, drinken, schijten, pissen, praten, wippen en dan slapen. Geen ziel, geen liefde, geen eer, geen schaamte, geen waardigheid, geen respect.’

Mijn krant kopt: Politie surveilleert tijdens carnaval. Het is om alert te zijn op jongeren die dreigen te gaan ‘comadrinken’ (o, gelukkig, mijn tekstverwerker kent het woord nog niet).

Hoever ben je bereid te gaan om erbij te horen? Waar leg jij je grens? Het is inderdaad voor veel jongeren en ook voor hun ouders een probleem.

Het doet me denken aan een bijbeltekst: ‘Waar het visioen ontbreekt, verwildert het volk’.

Wordt het niet weer eens tijd dat we gaan geloven? In ons zelf bijvoorbeeld? Dat we er weer van overtuigd raken dat wij het samen kunnen maken? Die ene mooie wereld, waarin je gewoon jezelf kunt zijn. Omdat iedereen ook het belang van de ander in het vizier heeft en waar respect is voor ieders eigenheid. Dan zal er vrijheid zijn. Laten we er weer in gaan geloven! Zodat we elkaar ont-moeten.

Anja Vogelzang (Wageningen)

Terug naar beginpagina