 |
studentenpastoraat nederland |
|||
|
studentenpastoraat nederland |
|||
contact: mail@studentenpastoraat-nederland.nl |
studentenpastoraten International
OVERIGE LINKS: |
COLUMN Geloof of leven als inspiratiebron Inleiding Inspiratie heeft te maken met het gevoel dat je LEEFT. Je ogen gaan glinsteren, je hart sneller kloppen. Iets, iemand bezielt je, maakt je enthousiast, geeft je kracht. Je krijgt er pit en fut van om verder door het leven te reizen. Inspiratie heeft met spirit, spiritualiteit, te maken. Een ervaring dat diepe indruk op je maakt. Zo’n moment dat zo groots is, zo vol beleving, dat je het een ‘heilig’ moment kunt noemen. Een mens hebt bezieling nodig. Maar waar vind je die inspiratiebronnen dan? Is dat het geloof? Of is dat het leven? Als jongen van 17 jaar zat ik volkomen vast. Tot dat mijn vriend mij in aanraking bracht met leeftijdsgenoten rondom de evangelist Otto de Bruijne in Barneveld. Hij vertelde dat Jezus verlossing voor iedereen bracht, ook voor mij. Ik gaf mij op een zeker moment gewonnen. De herinnering aan die bevrijdende ervaring – zo doortrokken van vrede en lichtheid – zal ik nooit meer kwijt raken. Maar tijdens de sessies kregen mijn vragen veel te gemakkelijke en definitieve antwoorden. Kortom: de bijeenkomsten gaven mij geen inspiratie meer en ik zocht naar nieuwe bronnen. Die vond ik in de hervormde Ontmoetingskerk in Barneveld. Ds. Boonzaaijer zette daar een zogenaamde Agapèkring op voor jongeren. Daar vertelden wij om de veertien dagen ons levensverhaal. Dat was vooral gericht om sporen van Gods aanwezigheid in ons leven met elkaar te delen. Lief en leed werden met elkaar op een integere wijze gedeeld. Mijn geloofsleven verbrede zich naar de relatie met mensen waarin God ook ontmoet kon worden. Of misschien wel juist daar. Door gesprekken in de Agapèkring ben ik ook het leven als inspiratiebron steeds meer gaan waarderen. Oog krijgen voor geluk. Geluk is iets kleins, iets wat je gemakkelijk over het hoofd kunt zien. Het is kwetsbaar, fragiel en zó weer verdwenen. Geluk schuilt voor mij in de wind die zachtjes mijn huid verkoelt tijdens een zomersritje in de oude Citroën DS, de geur van een navelsinaasappel op een koude oktoberavond, de smaak van kerriesaus tijdens een kerstdiner met de familie, de indringende popmuziek van Nick Cave tijdens een concert, het aanschouwen van het videokunstwerk van Bill Viola, ’s nachts in de armen liggen van mijn geliefde met de maan hoog aan de hemel. Of de plotselinge ingeving voor een preek over de ‘Bergrede’ of het videokunstwerk ‘Maria!’. Ik loop er nu even losjes langs, maar ik kan je verzekeren, die momenten horen bij mijn top 20 uit mijn leven. Je kunt jezelf de vraag stellen: als de klok nu voor mij slaat, als de deuren van het aardse leven zich sluiten en de deuren van het hemelse zich openen, welke gebeurtenissen zijn dan de meest inspirerende geweest? Het leven zelf inspireert mij en - omdat ik die ervaringen benoem als heilige momenten, momenten voor de eeuwigheid - inspireert het leven het geloof en het geloof het leven. Eigenlijk is leven en geloof niet te scheiden. Inspiratie doorademt de mens door en door. Arent Weevers, Studentenpastor Deventer www.heartandsoul.nl |